Didier: een elfje…

Vergeet niet, lieve mensen, dat een woord een wapen kan zijn in onze strijd tegen prostaatkanker. Schrijven heelt. Uit-schrijven, van zich afschrijven. Schrijvend op weg met jezelf, naar jezelf! Neem dit elfje mee, en schrijf er zelf eentje! 1 – 2 – 3 – 4 – 1 m’n woord vervult de rol van een roergangerMeer lezen over “Didier: een elfje…”

Marc: je bent zo dik…

Je bent zo dik, Je bent zo aangekomen. Zeggen mensen die onwetend zijn, Zeggen mensen die niet kennen mijn pijn. Wat heb jij gegeten, Papzak, vetzak. Heb jij zoveel in friet of chocolade gebeten, Of in een hoop gebak ? Ben jij misschien vergeten, Dat ik ernstig ziek ben ? Ik heb prostaatkanker, mag jeMeer lezen over “Marc: je bent zo dik…”

Marc: rozen…

Rozen zien, ook wanneer het moeilijk gaat, Rozen bloeien steeds. Rozen in de Koeienstraat, Rozen op koeiendrek, je raadt het reeds. Rozen bieden troost, Troost, rode, roze, gele, witte roos. Geen machines om je heen, Geen ziekenhuis in grijze steen. Geen dokters op de been, Enkel rozen in bruikleen. In bruikleen voor het oog, RozenMeer lezen over “Marc: rozen…”

Didier: schrijf met een maat…

Schrijf met een maat, want, dat voelt als een echte maat, lotgenoot schrijfmaat. – Oesje, ik schreef nu toch wel een haiku, zonder dat ik het zelf besefte, zeker! Zie je hoe makkelijk dit is…5 – 7 – 5 lettergrepen. Succes ermee! Doen, hé! schrijf met een maat want dat voelt als een echte maatMeer lezen over “Didier: schrijf met een maat…”

Didier: één woord…

Lieve vrienden, kan ik jullie verleiden tot het schrijven van wat er zoal in je omgaat? Het is zo gemakkelijk, het ene woord brengt het andere met zich mee, het ene woord schrijft het andere, en het werkt zo helend en bevrijdend terzelfdertijd! Neem dit elfje alvast mee, en…bedankt André, voor jouw ‘verhaal’. één woordMeer lezen over “Didier: één woord…”