Kuttekoven, Niet te geloven. Pareltje, klein en schoon, In het Land van Loon. Enkele huisjes in de natuur, Wonderschoon en puur. Het landschap golft als de zee, En de straatjes golven mee. Kuttekoven, een naam zo zwoel, Een naam met vrouwelijke vormen. Alleen het kerkje was ooit foute boel, Een koe aan het kruis, buitenMeer lezen over “Marc: kuttekoven…”
Categorie archief: Geen categorie
Didier: mooie momenten…
Mooie momenten… Mijn leven na de diagnose kent niet enkel rauwe randjes, maar ook nog tal van mooie momenten…houden zo…
Didier: niet perfect…
Niet perfect… Niet alles verloopt nog perfect. Niet alles hoeft nog perfect te verlopen. Goed genoeg is ook genoeg…
Didier: bewuster leven…
Bewuster leven… Na de diagnose leef ik bewuster, er is geen plaats voor machteloosheid. Vallen, praten en weer opstaan…
Didier: de essentie…
De essentie… De essentie van mijn leven nu is tijd te nemen om rustig te zijn, te vertragen en de dingen op mij te laten afkomen…en stil te staan bij al het mooie…
Didier: chance…
Chance… Ik hoop wel dat ik ook een beetje voorbereid ben op wat minder chance! Dat ik in dat geval kan terugblikken op al het goede dat ik heb mogen meemaken, en het lastige wat kan counteren…Aan het woord psychiater en hoogleraar Dirk De Wachter, kankerpatiënt…na darmkanker…
Didier: kostbaar…
Kostbaar… Mijn leven is meer dan ‘van controle naar controle’ leven…lastig bij momenten, maar vooral extra kostbaar…
Marc: een paashaas zonder oren…
Een Paashaas zonder oren, Stond in een bakkerij opgesteld. En zei tot ieder die het wilde horen : Ik ben enorm veel waard, veel geld. Ik ben een uniek type, Zoals mij bestaat er maar één. Kom dus even piepen, En ga met mij heen. Maar zonder die oren, Mag je diep in je buidelMeer lezen over “Marc: een paashaas zonder oren…”
Didier: herinnering…
Herinnering… De herinnering is het mooiste toevluchtsoord…
Didier: buiten het hokje denken…
Buiten het hokje denken… Bij de diagnose moest ik toch even buiten m’n hokje denken. Maar het is me gelukt…