Auteur archief:Prostaatlijn vzw

Schrijven… In mei landde er een loodzware hamer op mijn hoofd! Betekende dit een hels probleem in mijn leven, of net een fikse uitdaging? Mijn schrijven zal jullie antwoorden geven…

Emotioneel… Schrijven over chemo is erg emotioneel voor mij, omdat er heel veel naar boven komt. Ik ben daar ontzettend dankbaar voor…

Verrassende creaties… Waar ik ook ben, wat ik ook doe, de elfjes-in-mij gaan overal mee. It’s the elevenie way of life, weet je wel. My way of life. Tot in de chemo toe, ik betrap mezelf daarop…. Zelfs op pensioen sta ik nog steeds aan, zoals dat heet. Ben ik in mijn hoofd alsmaar nieuweMeer lezen over “Didier: verrassende creaties…”

Ik koester mijn lichaam… Met volle overtuiging laat ik mijn bloed trekken óm de drie weken, vóór elke chemokuur! Ik koester mijn lichaam omdat ik voel dat het het beste met mij voorheeft…

Ons brein verbruikt veel glucose. Intens denken verhoogt energieverbruik. Mentale vermoeidheid is dus reëel. Denken is werken.

Zondagavond, Bakt een poets. Houdt een nieuwe week boven de doopvont, En geeft heimwee en niet veel goeds. Werknemers en scholieren staan erbij, Als verslagen. Het weekend is weer voorbij, Er is weer reden tot klagen. Een werknemer wordt bij zijn baas verwacht, Een student staat voor een vervelende toets. Zondagavond is als de duistereMeer lezen over “Marc: zondagavond…”

Vertrouwen… Vertrouwen is het gras water geven, en het doen groeien. Naar het Engels : ‘Confidence is to water the grass, and make it grow’.

Omgaan met… Ongeneeslijk heet het beestje dat zijn klauwen in me zette! Maar hoe heerlijk naïef probeer ik daarmee om te gaan…

Gelukkig zijn… In mijn chemoperiode wil ik het woord ‘gelukkig’ herdefiniëren als ‘pijnvrij zijn en zonder maaglast’….

In bescherming nemen… Anders dan vroeger moet ik nu vooral mezelf in bescherming nemen…