Auteur archief:Prostaatlijn vzw

Niet evident… Voor de buitenwereld lijkt wat de partner doet evident, want voor elkaar zorgen is toch wat dierbaren doen…Maar het is allesbehalve vanzelfsprekend…

Verschuiving in identiteit… Ook de partner maakt – meestal totaal onvoorbereid – een verschuiving mee in haar identiteit…

Mantelzorger… Onze partner werd totaal onverwacht een soort ‘mantelzorger’…

Een ander venster… Onze partner gaat door dezelfde dingen, maar kijkt door een ander venster…

Onze partner… Wij worden geduwd in de rol van patiënt, maar onze partner heeft net zo weinig keuze. Diens rol wordt vervuld door liefde en toewijding…

Innerlijke vrede… Ik ben ervan overtuigd dat fysieke beproevingen me kunnen leiden naar innerlijke vrede…

Wie goed boert, Kan goed boeren. Denk maar even na, Een vonk in je hersenen en je zegt ja. Wie goed boert, Kan lekker eten. Maar ziekte steeds om de hoek loert, Dat moet je ook weten. Wie goed boert, Wie goed bij beurs is, Voelt zich stoer, Heeft steeds boter bij zijn vis. AfMeer lezen over “Marc: wie goed boert…”

Het leven ontspringt, in onwetendheid… En.. sleept zich geïnspireerd, door honger naar… Kennis en ervaring… Voort… In Gedrevenheid   en …gelatenheid In Zekerheid  en… vertwijfeling In Strijdkracht … en verslagenheid In Tegenslag  en  …voorspoed In  Plichten… en  rechten In Verwondering  en …ongeloof In Drukte  … en rust Droefheid   en …blijdschap In Betrokkenheid  en …on-ver-schilligheid En voltrektMeer lezen over “PV: het leven ontspringt…”

Ruimte om los te laten… Gaandeweg leerde ik leven mét de kanker, en niet ertégen. Dat gaf mij meer ruimte om los te laten…

Hoop… Ik ervaar elke dag meer en meer dat de hoop de drijfkracht is in mijn situatie…goede hoop houdt me op de been… ( Didier )