Auteur archief:Prostaatlijn vzw

Herinnering… De herinnering is het mooiste toevluchtsoord…

Buiten het hokje denken… Bij de diagnose moest ik toch even buiten m’n hokje denken. Maar het is me gelukt…

Count your blessings… In het Engels bestaat er een spreekwoord dat zegt : Count your blessings! Ook al is mijn gezondheid niet ideaal, ik tel mijn zegeningen…en zaag niet over van alles en nog wat…

Hoop… Hoop hebben, perspectief, nog iets kunnen verwezenlijken, dat is essentieel voor mijn verdere bestaan, voor mijn geluk…

Tussen dankbaarheid en verlangen… Ik ben bijzonder dankbaar voor gisteren, vandaag en morgen, voor alles wat nog wél kan…ik blijf leven tussen dankbaarheid en verlangen…

Koesteren… Ik koester graag het mooie kwaliteitsvolle leven van vroeger…elke ring van mijn boom vertelt een verhaal, terwijl mijn wortels zich dieper en dieper in de grond boren…

Suiker op de straat, Ruwe parelsuiker. Suiker die zich niet eten laat, Rommel voor onze buiken. De straat is een Limburgse vlaai, Een fruittaart met een laagje griessuiker. Een hagelbui komt vanuit de draai, Witte steentjes die op de straat duiken. Maart toont ons zijn tanden, Hagel, natte sneeuw, onweer. Opletten voor slippende banden, WantMeer lezen over “Marc: maartse buien…”

Dankbaar… Mijn resterende leven kleed ik ook aan met intense herinneringen, en leerrijke ervaringen waar ik kan op terugkijken. Ik ben daar vooral dankbaar voor…

Dat extra kaarsje… Ik werd geopereerd 2 dagen na mijn verjaardag. Ik dacht vroeger nooit echt na over dat extra kaarsje! Nu sta ik er enorm bij stil. De dankbaarheid voor een extra jaar…

Met een lach en een traan… Ondanks mijn kwetsbare gezondheid tracht ik toch nog een beetje te genieten van het leven. Met een lach en een traan…