Tussen de ogen… Prostaatkanker zit niet enkel tussen de nieren, maar ook tussen de oren, zegt men. Het mentale, de mindset is inderdaad van ‘levensbelang’, letterlijk. Voor mij zit het ook tussen de ogen, ik blijf oog hebben, ogen hebben voor al het mooie om me heen, ondanks alles….
Auteur archief:Prostaatlijn vzw
Didier: chemo en eetlust…
Chemo en eetlust… Ik eet gewoon wat ik graag eet, wat ik lekker vind, en waarvan ik voel dat mijn maag het zal aankunnen…Ook daarin probeer ik mijn eigen oncocoach te zijn, met vallen en opstaan…
Didier: een bezoekje…
Een bezoekje… Een bezoekje kan wonderen doen…Gisteren kreeg ik het bezoek van een opperbeste vriendin des huizes, en ze had een presentje meegebracht, ik las het in één ruk uit : Het boek ‘Een handjevol vriendschap’ door Liz is More, met tientallen supermooie gedichtjes over vriendschap. Een voorbeeldje : De tijd is hier te kostbaarMeer lezen over “Didier: een bezoekje…”
Didier: over chemo en maaglast gesproken…
Over chemo en maaglast gesproken : Men zegt wel eens : Één letter verschil : lust en last! Maar in de maag : een alfabet verschil!… Toch wil ik dit nuanceren! Ik heb vooral geleerd te luisteren naar mijn …maag! Wat kan ze aan? Wat kan ze niet aan? Waarbij er een significant verschil isMeer lezen over “Didier: over chemo en maaglast gesproken…”
Kevin: pauze herstelt controle…
Doorzetten bij vermoeidheid verhoogt fouten. Pauze herstelt controle. Slim stoppen is vooruitgang.
Marc: papa…
Papa, Mijn fiets wilde naar je toe. Ik had hem zijn zin gegeven, Al was ik nog wat moe. Mijn fiets reed, Zomaar naar het woonzorgcentrum. Geen tegenwind die me wat deed, En de regen was niet eens beperkt tot een minimum. Naar Sint-Truiden, Zei mijn tweewieler. Enkele hellinkjes die het parcours kruidden, Maar ikMeer lezen over “Marc: papa…”
Didier: over chemo gesproken…
Over chemo gesproken… Van taxus gaat een paard dood, een mens is blijkbaar sterker dan een paard…
Didier: geen tierelier…
Geen tierelier… Mijn molen draait lang niet altijd op volle toeren – het is geen tierelier, maar hij draait…
Didier: geen dode zee…
Geen dode zee… Zelfs in de eerste week ( traditioneel de slechtste ) na de ( tweede ) chemo voel ik mij – als kankerpatiënt – NIET iemand, wanstaltiger dan ooit, met ogen als dode zeeën…
Didier: mijn tweede chemo…
Ik ben méér dan mijn kanker… Gisteren hing ik aan mijn tweede chemo…en mijn mindset was : Ik ben méér dan mijn kanker!…