Auteur archief:Prostaatlijn vzw

mijn hoofd leegmaken Ik kan een paar uur per dag mijn hoofd gebruiken, lees : leegmaken, en doen wat ik graag doe, en dat geeft me de opperste voldoening…( Didier )

Niet zwijgen… Ik zwijg NIET in alle talen over mijn prostaatkanker, ik draai er NIET omheen…

hart volgen… Ik ben dankbaar dat ik mijn hart kan blijven volgen, want mijn schrijven is een deel van mijn identiteit…( Didier )

Dokter, luister even, Al tikt de klok in uw nadeel. Een gesprekje kan zoveel verlichting geven, En haalt de krop uit mijn keel. Dokter, haast dwaalt rond, In uw praktijk. En al komt er begrip uit uw mond, Toch blijft uw klokje binnen handbereik. Dokter, luister, Naar mijn kleine kantjes. Laat de woorden uit mijnMeer lezen over “Marc: dokter, luister even…”

Geen kluisters… Mijn woorden zijn geen kluisters maar fluisteren zichtbaar voor al wie luisteren mag…

Ik ben je hulpverlener, Ik bezit een scherm, driedubbel beglaasd. Nooit raak je er doorhenen, Zelfs niet met wild geraas. Ik spreek graag met jou, Je bent een voorbeeldpatiënt. Maar pieker je nu niet blauw, Denk niet dat je een vriend bent. Ja, we voeren diepgaande gesprekken, Maar dan wel slechts in de praktijk. EnMeer lezen over “Marc: hulpverlener…”

Us-time… Me-time is tegenwoordig niet meer nodig, het is us-time geworden…

Veilig bij elkaar… Ook mijn vrouw is een kankerpatiënte, en zo steunen wij elkaar, en voelen wij ons veilig bij elkaar…alles is bespreekbaar!

Het wordt kaduuk, In Nuuk. Stad van sneeuw en ijs, Compleet van de wijs. Nuuk kan niet meer volgen, De stad wordt verzwolgen. Een politiek steekspel, De hel. Het zoveelste geval, Van menselijk falen. Het wordt tijd voor een nieuwe oerknal, Zonder dralen. Donnie claimt, Amerika zweemt. Maakt Europa een vuist, Of een knuist ?Meer lezen over “Marc: het wordt kaduuk…”

Liefde met en voor elkaar… De kanker heeft ons dichter bij elkaar gebracht, en ons laten zien wat er echt belangrijk is in het leven…