Straks is het weer zover, bloedafname met PSA bepaling.
Ondanks dat mijn prostaatkanker bijna vier jaar geleden werd behandeld blijf ik toch om de 6 maanden naar mijn huisarts gaan voor controle. Overschakelen naar jaarlijkse controle is voor mij geen optie, ik wil dat niet.
Als voorzitter en aanspreekpunt van vzw Prostaatlijn krijg ik lotgenoten aan de lijn die jaren na hun behandeling toch weer een ‘meetbare’ PSA laten optekenen.
Zonder daarom te paniekeren vind ik het van belang om dit tijdig te weten en aldus te kunnen opvolgen of de stijging zich de komende maanden verder zet of niet.
In tegenstelling tot het eerste jaar na mijn behandeling heb ik momenteel geen stress meer voor een 6 maandelijkse PSA bepaling omdat ik weet dat de medische wereld oplossingen heeft.
Eerst en vooral zal ik na een licht stijgende PSA niet meedoen aan ‘paniekvoetbal’, ik wacht af tot er een tweede en derde stijging zou blijken te zijn. Meerdere lotgenoten hadden in het verleden een korte en beperkte stijging van hun ‘onmeetbare’ PSA die bij een volgende controle zich niet doorzette maar terug ‘onmeetbaar’ werd.
Dus een kleine stijging lijkt mij niet altijd een noodzaak voor directe nieuwe behandeling. De metingen daarna versnellen om de 3 maanden in plaats van om de 6 maanden lijkt mij wel een goede beslissing.