Auteur archief:Prostaatlijn vzw

Schenk me de wijsheid… Schenk me de wijsheid om het verschil hiertussen te zien! ( zie vorige 2 posts, a.u.b. )

Schenk me de moed… Schenk me de moed om te veranderen wat ik wél kan veranderen…

Schenk me de kalmte… Schenk me de kalmte om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen!…

Chemo is geen Griekse tragedie… Chemo is geen Griekse tragedie, zelfs niet als je bedenkt dat de chemosamenstelling, op basis van taxus, bereid wordt door laboranten in speciale astronautenpakken, die doen denken aan coronatijden…Als een paard taxus eet, gaat het dood. Als wij taxus ( verdund ) in onze aderen krijgen, overleven we. Wij zijnMeer lezen over “Didier: chemo is geen Griekse tragedie…”

Het lichaam ruimt meestal zelf de chemo op… Afhankelijk van de zwaarte uiteraard, zal het lichaam meestal de chemo zelf opruimen, na 5 à 7 dagen…

Leerstof studeren… Uitgezaaide prostaatkanker was voor mij ‘terra incognita’, onbekend terrein. Het betekent dagdagelijks een examen waarvan ikzelf steeds de leerstof hard moet studeren…

Fietsen is mijn lange leven. Meer dan veertig jaar ben ik al lid van dezelfde club. Maar ik ben tot een punt gekomen dat ik zeg : aanpassen aan mijn tempo en niet omgekeerd. Dus fiets ik alleen. De echte vrijheid.

Hoe snel het lichaam zich herstelt… Het valt mij nu weer op hoe snel het lichaam zich herstelt na een chemokuur : na amper 7 dagen voelt het alsof het zich alles weer begint te herinneren…

De hemel op je hoofd… Als je volgende diagnose krijgt, dan valt de hemel op je hoofd : uitgezaaide prostaatkanker, ongeneeslijk, en ‘palliatief’ ( technisch gesproken ). Ik zeg altijd : beter de hemel dan de hel, en …geef me over…aan de wetenschap! Met goed gevolg, tot dusver!

De diepste liefde… De diepste liefde is vaak nog de liefde van het verzorgen. Dat mag ik – gelukkig – meer en meer ‘aan den lijve’ ondervinden…