Al enkele dagen worstelt mijn lichaam met constipatie en vertel mijn partner dat het misschien tijd is de huisarts te raadplegen. ‘Goed idee’ antwoordt ze. ‘Dan kunnen we meteen vragen ons bloed te laten testen.’ Enkele uren later komen we thuis met een recept tegen constipatie, dat we uiteindelijk niet nodig hebben.
Een paar dagen later bezoeken we opnieuw onze huisarts. Hij bekijkt de bloedresultaten en concludeert: ‘Tony, je bent in betere gezondheid dan mezelf. Alles is in orde.’ Dan bedenk ik, tja, we wandelen gemiddeld 15 à 20 kilometer per week, dus het is normaal dat we gezond zijn. Gezonder dan onze huisarts die af en toe eens golft en verder kennelijk weinig in de natuur is. Mijn partner echter, verpleegkundige, vraagt: ‘Wat zijn precies de resultaten? Kunnen we ze samen doornemen?’ De huisarts gaat in op de details. We bespreken goede en slechte cholesterol, ijzer, en iets over PSA. ‘Jouw PSA waarde is gestegen van 3 naar 6, maar dat is niets om ongerust over te zijn, zolang de waarde beneden 10 blijft.
Mijn vrouw dringt aan en zegt dat ze toch wel ongerust is. Na doorvragen leren we dat de PSA waarde 2,5 jaar geleden nog 2 was. Ons inziens een flinke stijging met een verdubbeling het laatste anderhalf jaar. Daarop krijgen we van de huisarts een verwijsbrief voor een echo onderzoek in een nabijgelegen medisch diagnose center.
Terug thuis regelen we zo snel als mogelijk een afspraak voor een echografie. Op Valentijnsdag, acht dagen na ons eerste consult melden we ons opnieuw bij de huisarts. Dit keer met de resultaten van het echografisch onderzoek in de hand. Onze huisarts leest het verslag.
‘Tony, ze hebben een gladde nodus gevonden. Iedereen heeft wel iets in zijn lichaam zitten dat er niet hoort, bij jou is dat een gladde nodus in de prostaat en dus niet per se iets slechts. Als het kanker zou zijn, zou dat een meer onregelmatige vorm hebben. Ik raad jullie aan om, voor alle zekerheid, op korte termijn toch eens een uroloog te raadplegen.’
We krijgen opnieuw een verwijsbrief en de namen van twee urologen in het meest nabije algemeen ziekenhuis.
Een paar weken later overhandigen we de uroloog de verwijsbrief en het echografieverslag. Eerste reactie van de uroloog:
‘Waarom hebben jullie eerst een echografie laten doen? Ik voer dat sowieso straks uit, samen met een rectaal touché.’
De echografie en rectaal touché verlopen, alhoewel beetje onwennig, redelijk vlot. Mijn partner zit naast me en kijkt beetje geamuseerd toe.
Vroeger hadden we de gewoonte om terloops te praten over voedsel, kruiden of activiteiten die “goed zouden zijn voor de prostaat”, zonder echt te weten of het klopte. Vandaag bevindt diezelfde prostaat zich plotseling voor een belangrijke keuze: hopen op herstel of moeten kiezen voor een chirurgische ingreep. Het brengt ongewenst een nieuw perspectief op de discussie over mijn prostaatgezondheid.
Een kwartier stelt de uroloog ons voor de keuze.
‘Er is wel degelijk een vergroting van de prostaat. Dat is niet noodzakelijk slecht nieuws. Het kan allerlei redenen hebben, maar we moeten het wel kort opvolgen. Dus ofwel enkele weken wachten en dan opnieuw een PSA-bloedonderzoek laten uitvoeren, of meteen kiezen voor een biopsie en een MRI. Dat laatste geeft het meest zekere resultaat.’
In overleg besluiten we af te wachten en na een viertal weken opnieuw de PSA bloedwaarde te laten testen. We gaan ervan uit dat het een tijdelijke zwelling van de prostaat is en dat er verder niets aan de hand is. We zijn redelijk gerustgesteld.
Een paar weken later werd het bijkomende bloedonderzoek uitgevoerd waaruit blijkt dat de PSA-waarde opnieuw licht gestegen is. We maken ons weer meer zorgen voor het consult met de uroloog.
De uroloog biedt twee mogelijkheden aan.
‘De keuze ligt nu bij jullie: óf volgende week een biopsie met vervolgens een wachttijd van zes weken voor de MRI omdat de prostaat moet herstellen van de biopsie. Of de tweede optie: eerst op de wachtlijst voor een MRI en kort daarna de biopsie.’
We kiezen voor de eerste optie – een zo snel mogelijke biopsie. We plannen de data voor onze volgende afspraken in bij het secretariaat.
Vervolg hier vanaf donderdag 25 juli 2024