Ik was 69 jaar en bij mijn jaarlijkse bloedafname bleek mijn PSA gestegen te zijn naar 8.
Mijn vader had geen prostaatproblemen maar de uroloog raadde mij toch aan de nodige onderzoeken te laten doen.
Daarbij vond men 5 kwaadaardige carsinomen.
Die bevonden zich in de prostaat én in de sluitspier.
Ik koos voor prostaatverwijdering.
Ik heb dan een jaar rondgelopen met een urinezak aan mijn been.
Ik werd in totaal reeds vijf maal geopereerd aan de prostaat en de sluitspier.
Uiteindelijk heeft men een deel van de sluitspier weggenomen en werd een sfincterprothese geplaatst.
Ik ben op de goede weg, hopelijk blijft het zo.
Ik wil aan al mijn lotgenoten meegeven: geef aub nooit op!
Ik lever nog elke dag een strijd, jullie kunnen dat zeker ook.
Een sfincterprothese is een kunstmatige blaassluitspier die de urinebuis gesloten houdt tot je wil plassen. De sfincterprothese bestaat uit drie onderdelen: een ballon, een manchet en een controlepompje. Deze drie delen zijn via slangetjes met elkaar verbonden en zijn gevuld met een steriele vloeistof.
De prothese wordt volledig in je lichaam ingebracht, de ballon laag in je buik, de manchet rond de plasbuis en het pompje in de balzak.
De manchet werkt als een natuurlijke sluitspier die de plasbuis samenknijpt om de urine in de blaas te houden. Om te kunnen plassen druk je op het pompje waardoor de manchet open gaat en de blaas kan leeglopen. De manchet gaat automatisch terug dicht.