De volgende stap is de bespreking van mijn behandelingstraject met de uroloog op basis van de resultaten van de MRI, botscan, biopsie en pet/ct-scan.
Uitleg van uroloog:
De tumor in mijn prostaat is kwaadaardig en op basis van de biopsie denken ze dat het een tumor is met Gleason-score 8… ik had dat woord nog nooit gehoord.
Gleason-score wordt gebruikt voor het bepalen van de gradering, met andere woorden de kwaadaardigheid van de tumor in de prostaat. Het is de patholoog die het weggehaalde weefsel verkregen door de biopsie onder de microscoop ontleedt en aldus ziet hij hoe de cellen afwijken in vergelijking met gezonde cellen in dat orgaan.
Gleason score is de som van 2 getallen, minimum 6 en max 10.
Het eerste cijfer geeft aan welke de hoogste score van agressiviteit er gevonden is.
Het tweede cijfer geeft aan welke score er het meest voorkomt in het weefsel van de biopsie.
Hoe hoger het getal hoe agressiever de tumor is, dus een score van 10 is de meest agressieve vorm van prostaatkanker. In mijn geval hadden de meest afwijkende kankercellen een score 5 (maximaal) en het tweede cijfer was 3. Dus optelsom van die twee getallen geeft een Gleason-score 8.
Het goede nieuws is dat mijn kanker momenteel niet uitgezaaid is naar andere organen. Volgens de bespreking die de uroloog had met de oncoloog, patholoog en radioloog zijn er meerdere behandelingsmogelijkheden doch ik heb direct gekozen voor prostaatverwijdering = radicale prostatectomie.
In theorie zijn de lymfeklieren rond mijn prostaat niet aangetast maar het zou kunnen dat die toch uit voorzorg verwijderd zullen worden. Alhoewel ik een voorstander ben om die lymfeklieren zoveel mogelijk te behouden heb ik mij daarover niet uitgesproken en gezegd dat diegene die mij opereert moet doen wat nodig is in functie van wat blijkt tijdens de operatie. In het slechtste geval worden ze verwijderd, het zij zo, ik heb vertrouwen in het medisch team.
Door te kiezen voor prostaatverwijdering wordt mijn dossier verplaatst van de ene uroloog naar een andere omdat die laatste gespecialiseerder is in prostaatverwijdering en dat via robotchirurgie inmiddels al een paar honderd keren heeft uitgevoerd. Dat is een eerlijke en terechte beslissing: specialisatie is dé toekomst.
De uroloog zei dat mijn ingreep gerust in de tweede jaarhelft mocht gebeuren doch ik heb gekozen om zo vlug mogelijk geopereerd te worden. Ik wil de periode van onzekerheid niet rekken en aldus psychologisch zo vlug mogelijk komaf maken met mijn gedachte aan het ‘zwaard van Damocles’.
Momenteel denkt de uroloog dat er achter de operatie geen bestralingen zullen nodig zijn doch volledige zekerheid hiervan wordt pas na de ingreep gegeven.
De controle-bezoeken in de eerste drie maanden na de operatie heb ik direct ingepland. Het geeft mij een houvast dat die data in mijn agenda staan en ik andere activiteiten daarop kan afstemmen. Daarop heb ik voor mezelf een afspraken methode uitgedacht om ten eerste mijn mogelijk andere medische afspraken, zoals tandarts, dermatoloog en oogarts, te groeperen met mijn urologie-afspraak in dezelfde week. Op die manier vermijd ik dat er elke week een medische afspraak zou zijn en ik psychisch elke week extra gestresseerd zou kunnen zijn.
Ten tweede plan ik een verlofweek voorafgaand aan die week van medische afspraken zodat mijn psychische én fysische weerstand groter is om mogelijks minder goede resultaten de week daarna gemakkelijker te kunnen plaatsen/verwerken.
Tijdens de controle-bezoeken na de prostaatoperatie zal vooral gekeken worden of de PSA-waarde in mijn bloed kleiner wordt dan 0,1 ng/ml. De PSA-waarden in mijn bloed waren in de loop van de voorbije jaren als volgt geëvolueerd: 2010 : 6, 2011 : 7, 2014 : 12, 2015 : 17, 2018 : 29 en drie jaar later doorgestegen naar 49, dus zeer hoog. Achteraf bekeken was ik dus het beste voorbeeld van iemand die zijn hoofd in het zand stak en bleef denken dat hij met een gezonde levensstijl het tij kon keren. Ik had destijds ook geen klachten en aldus voelde ik fysisch noch psychisch de noodzaak tot behandeling.
Mijn inmiddels gewijzigd advies: niet doen zoals ik aub!
Jaarlijks bloedonderzoek mét PSA bepaling vanaf een bepaalde leeftijd volgens aanraden van je huisarts en bij te hoge of te snel oplopende PSA-waarden een afspraak bij een uroloog maken.
Conclusie: ik heb een hoopvol gevoel bij een negatieve diagnose.
De verwikkelingen die ik destijds gezien heb bij mijn vader maak ik het liefst niet mee, dus weg met die prostaat. Mogelijke problemen achteraf zoals urineverlies en/of erectieverlies neem ik er bij, als die PSA-waarden maar laag blijven en het spook ‘kanker’ tijdelijk maar weg is.