Ik start met bekkenbodemkine.
Bij het verwijderen van de prostaat wordt mogelijk de bezenuwing van de sluitspier geraakt. Als het na de operatie blijkt dat de sluitspier minder goed functioneert (urineverlies) kan dat mogelijks gecompenseerd worden door meer kracht vanuit de bekkenbodemspieren.
De ene uroloog zei dat het niet bewezen is dat het op voorhand oefenen (voor de prostaatverwijdering) van de bekkenbodemspieren helpt tegen eventueel later urineverlies, een andere uroloog dacht het tegenovergestelde.
Iedereen is het wel eens over het feit dat bekkenbodemkine achteraf (mocht het nodig zijn) wel degelijk helpt, doch er zijn ook mannen die binnen één tot drie maanden na de operatie geen last meer hebben van urineverlies.
Het ziekenhuis had mij een voorschrift meegegeven voor 18 beurten kinesitherapie met de namen van de kinesisten die het dichts bij mijn woning waren. Belangrijk bleek dat de kinesitherapeuten regelmatig een bijscholing volgen voor PR (pelvische reëducatie), zodat ze op de hoogte zijn van de nieuwste inzichten daaromtrent.
Mijn bekkenbodemkinesist herhaalde dat je ook als man beter zittend plast omdat er dan meer kans is dat je de urineblaas volledig ledigt.
Na een aantal bezoeken en oefeningen bij de kinesist kan je die oefeningen ook thuis doen.
Na allerlei testjes bij mezelf heb ik geconcludeerd dat de soort dagelijkse activiteit veel verschil maakt. Als ik een dag zittend in mijn bureel bezig ben op mijn computer heb ik weinig tot geen verlies doch als ik een dag in mijn tuin werk en in de namiddag met een relatief zwaar toestel bezig ben dan heb ik wel verlies.
Mijn persoonlijke conclusie ivm urineverlies:
Alles begint met de hoeveelheid drank én de snelheid van drinken. Ik heb mezelf getriggerd om elke dag één fles plat water van 1,5 liter uit te drinken in regelmatige kleine slokken verdeeld over mijn dag van ’s morgens 6u tot maximaal 17u.
Als ik een citytrip doe en ik haal mijn 20.000 stappen dan zal ik gemiddeld gesproken de eerste helft van mijn dag geen druppelverlies hebben maar wel in de tweede helft als mijn vermoeidheid begint te wegen.
Drink ik koffie of cola dan verhoogt de druk tot plassen en verhoogt de kans op druppelverlies.
Ik heb ook geleerd dat bij hoesten, niezen en hard lachen er eveneens urineverlies kan optreden.
In de dagen dat ik thuis bezig ben heb ik mijn koffiegebruik verminderd tot één tas bij het ontbijt. Cola en andere dranken gebruik ik zelden en uitsluitend ter compensatie bij vermoeidheid.
Gebruik van alcohol had ik jaren geleden om diverse redenen uit mijn leven verbannen hetgeen niet wegneemt dat ik kan genieten van een goed glas wijn als ik in goed gezelschap op een goede plek op deze aardkloot vertoef.
Enerzijds bestaan er de laatste jaren goed absorberende en toch lichte inleg units die gemakkelijk en discreet aan de binnenkant in de onderbroek te kleven zijn en nadat je dit een aantal keren gedaan hebt is het geen hindernis meer, noch fysiologisch noch psychisch.
Anderzijds is druppelverlies in mijn gedachten herleid tot een miniem en aanvaardbaar nadeel en zijn dankzij de verwijdering van mijn prostaat mijn gedachten aan kanker momenteel verdwenen, ook al besef ik dat je als kankerpatiënt nooit volledig genezen zal verklaard worden doch ook diegenen die geen kankerpatiënt zijn, zullen nooit zeker zijn van hun ‘gezonde’ status.
De toekomst zal dus altijd onzeker zijn en daarom:
Leef in het nu, geniet van vandaag en geniet van het moment!