Rond mijn 55e was mijn PSA lichtjes gestegen naar 4,1 en stuurde de huisarts voor alle zekerheid mij door naar een uroloog. Na de nodige onderzoeken bleek er op dat moment niet veel aan de hand en werd gekozen voor actief opvolgen.
Eén jaar later was mijn PSA echter plots verdubbeld naar 9 en gingen na de nodige onderzoeken alle alarmbellen af.
Ik koos voor een prostaatverwijdering.
Dat is inmiddels ongeveer 20 jaar geleden en jaren na de ingreep bleven mijn PSA waardes heel laag = onmeetbaar, dus alles in orde.
Doch na een aantal jaren steeg mijn PSA toch weer geleidelijk aan en bleek uit bijkomende onderzoeken dat er een aangetaste klier zat achteraan in mijn rug.
Ik ben toen in een ander ziekenhuis geopereerd en er werden maar liefst 27 lymfeklieren verwijderd!
Daarna ging het terug een paar jaar goed tot er toch weer een kleine PSA stijging was waardoor ik uiteindelijk bijkomende bestralingen moest ondergaan later ook gevold door een korte hormoontherapie via één injectie en een paar tabletjes.
Twee jaar geleden koos ik voor een hersteloperatie om mijn incontinentie op te lossen doch dat is helaas niet volledig gelukt.
Ik ben nu bijna 75 en voel me opperbest. Incontinentie is niet leuk maar er zijn oplossingen en de kanker is nu al een paar jaar niet meer op de voorgrond, mijn PSA-waardes zijn heel laag, onmeetbaar.