Op verzoek van de vzw Prostaatlijn wil ik graag mijn ervaring met U delen.
In het bijzonder omdat uiteindelijk het resultaat mij toch een zeer grote, bijna perfecte, levenskwaliteit terug geeft na mijn prostaatverwijdering die incontinentie meebracht.
Familiaal belast met cholesterol problemen werd beslist om jaarlijks een bloedcontrole te doen waarbij terzelfdertijd ook steeds de PSA gemeten werd.
September 2019 : Mijn PSA waarde stijgt naar 10, dus voldoende reden om een uroloog op te zoeken.
Ik bespaar U de verschillende gekende onderzoeken, maar ik was 65 jaar als het verdict valt : agressieve prostaatkanker.
December 2019 : verwijdering van de prostaat via robotchirurgie. Ik was naar huis gestuurd met een sonde die ongeveer een week later moest verwijderd worden. Daar begint mijn probleem… incontinentie….
Een voor velen gekende en lastige tijd met de welgekende beschermingen, 5, 6, 7 en meer te verversen per dag. Men wordt wel creatief in het waar en hoe ongemerkt verversen maar toch… ongelukjes, geurtjes, … . Mijn verplaatsingen waren lastig.
Bij mijn jaarlijkse medische controles wordt vol ongeloof naar mij gekeken en steeds wordt er herhaald: ‘Geduld mijnheer, het betert wel….’ Maar het beterde niet en ik begon zelf alles op te zoeken in de hoop dat ik mensen zou vinden die mij konden helpen.
Ik ontdekte via internet een “sling” en contacteerde de uroloog. Zijn reactie : Oh goed idee mijnheer, wij werken hiervoor samen met een kliniek , 70 km verder, 1 uur rijden…. Dit leek me toch wat kort door de bocht. Dus verder zoeken naar een andere oplossing.
Uiteindelijk verwees een lotgenoot mij naar een nabijgelegen ziekenhuis alwaar blijkbaar een professor zich verdiepte in de problematiek van incontinentie.
Ik maakte een afspraak en ontdekte er een positief en enthousiast team rond een al even enthousiaste professor…. “Maar mijnheer, U bent te jong om zo te blijven lopen…. “
Er volgde één lichamelijk onderzoek en een gesprek. Uiteindelijk concludeerde de professor dat een sling absoluut niet van toepassing kon zijn voor mijn probleem, het zou mijn incontinentie niet oplossen.
Er bestond een betere oplossing voor mijn urineverlies, met name een “sfincter”.
Ik kreeg een heldere uitleg met een kansberekening van 95 % succesresultaat.
We gaan er voor!
Na twee jaar incontinentieproblemen uiteindelijk de operatie voor het inplanten van de kunstmatige sluitspier waarna ik één nacht in het ziekenhuis verbleef. Zes weken wachten tot volledig herstel en dan wordt de sfincter geactiveerd : 5 minuutjes consult en voor mij begon een nieuw hoofdstuk in mijn leven : droog en goed gevoel, terug sociaal actief zonder enige schroom.
95%: klopt, soms bij niezen of hoest, of een verkeerde beweging kan een lekje ontsnappen. Daarvoor draag ik ook nog de kleinste bescherming, eentje per dag, uit zekerheidsoverweging. Vaak is zelfs dat eentje droog ’s avonds …. Soms vergeet ik het…
Ik bespaar U hier alle details van het totale verloop. Maar weet dat ik nooit één enkele pijn/prik heb gevoeld en dat ik nu met een gerust hart kan sporten of baden.
Ik wil graag mijn positiviteit met U delen. Uiteraard kan ik veel meer vertellen in detail, wat ideetjes of zo. Wil U graag meer info, mag U mij steeds contacteren via het mailadres info@prostaatlijn.be. Ikzelf ben momenteel genezen van kanker en incontinentie. Dus ja, positiviteit mag ook.